Een klein gebaar kan iemands dag licht maken. Stel je voor. Je staat op. Het regent. Het is donker. Je voelt je depri. Je sleept jezelf voort naar de supermarkt. Bij de kassa staan er volle karren voor je. Opeens laat iemand je voor. Eenmaal weer buiten wordt je begroet door een vrolijke meneer, die blijkbaar geen last heeft van het weer. Wat doet dat met je? Klik op de link om verder te lezen...
Een klein gebaar kan iemands dag heel licht maken
Eigenlijk had ik zelf ook niet veel in mijn karretjes. Toch liet ik de mevrouw, die een paar dingen in haar mandje had, voorgaan. Verwonderd nam ze mijn aanbod aan. Zo kwamen we aan de praat. "Wat leuk", zei ze, en zo krijgen we een gesprekje. Wat word er nog maar weinig gepraat met elkaar!"
Een volgende keer liet ik een oude meneer voorgaan. Hij begon meteen tegen me te praten dat de rookworst op was, die in de aanbieding was. Ik zei dat ik het vervelend voor hem vond. Hij kwam er speciaal voor. Even later buiten de supermarkt, groette ik hem nog even vriendelijk. Misschien was dit wel het enige moment van de dag dat hij wat aanspraak had.
Zonnebloemen
Eigenlijk schreef ik dit blog, omdat ik mezelf vandaag helemaal niet happy voelde. Het sombere weer en de regen kregen vat op mij. Maar ik wilde vrolijke dingen schrijven. Ik moet zeggen dat het mijn dag helemaal opfleurt.
Vorig jaar zomer had ik veel overtollige bloemen in de tuin staan. Teveel om zelf op de vaas te zetten. Ik bracht daarom af en toe wat naar de buurvrouw.
Op een moment dat ik helemaal niet lekker in mijn vel zat, stond ze opeens op de stoep met zonnebloemen. Ze had ze uit een pluktuin gehaald en dacht aan mij. Het fleurde mijn hele dag op.
Het licht doorgeven
Wat een licht mogen we zijn voor een ander. Hoe blij worden we als we zomaar verrast worden. Een kaartje krijgen. Hoe fijn is het om ook eens aan een ander te denken. Wie zou een kaartje nodig hebben? Wie zou jij eens willen verrassen? Misschien iemand, die veel voor je betekent heeft in je leven. Zo deed ik pas geleden een kaartje met een chocoladereep bij iemand in de bus. Ze had geen idee hoeveel het voor mij betekent dat ik haar zomaar kan bellen en dat we elkaar begrijpen.
Gewoon even luchten. Er zijn maar weinig mensen bij wie je dat kan doen. Niemand heeft tijd. Je wordt al gauw een 'ouwe zeur' genoemd of je voelt je zo. Zij neemt de tijd. Ze belde me ontroerd op. Ze zei, dan doe ik blijkbaar toch nog iets goeds. Ze had dus het gevoel niets goed te doen. Dus het gaf haar echt een bemoediging. Zo kunnen we ook ongemerkt iets betekenen voor een ander.
Zo mailde pasgeleden een vroegere vriend van mij dat hij parkinson heeft. Hij vroeg of wat konden mailen met elkaar. En nu vroeg hij of we eens konden bellen. Zo mag ik wat betekenen in zijn leven. En het betekent ook veel voor mij. Het maakt mij namelijk ook erg gelukkig om dit te doen.
Reactie plaatsen
Reacties