Op de vlucht

Na een stressvolle week had ik deze dag voor mijzelf opgeschreven als een dag om te relaxen. Dit pakte iets anders uit. Ik besloot het huis uit te vluchten. Wil je weten voor wie? Lees dan verder...

Mijn week

Ik zet even al mijn stressvolle zaken en leuke zaken op een rijtje.

Mijn afgelopen week bestond onder andere uit:

• Twee ouderavonden
• Veel gezeur van D. over haar verjaardagscadeau en gewenste nieuwe kleding
• Boodschappen doen
• Mijn huishouding
• Koffiedrinken met een vriendin
• Een avond tafeltennissen (op de vlucht voor het gezeur van D.)
• Zelfgebakken appeltaart uit de vriezer halen en samen opeten met slagroom.. mmmm
• Boer zoekt vrouw kijken met M.
• Knuffelen met D. (positieve aandacht)
• Druk zijn met de deadline van de krant, waar ik vrijwillig de acquisitie doe
• Een paar ochtendwandelingen
• Een dag met mijn stressvolle echtgenoot in huis
• Tuinieren

Als ik het zo teruglees was alles nog best redelijk in balans... tot vandaag...

Mijn ochtend verliep nog best relaxed

R. had mij vriendelijk gevraagd of ik het een probleem vond dat hij vandaag thuis zijn administratie zou doen. Me afvragend of het nu een vraag was of iets wat eigenlijk al bepaald was, zei ik prima! Ik had nog geen idee wat me te wachten stond.

Ondanks dit gegeven besloot ik deze dag, na mijn turbulente week, toch, voor mij, te reserveren als een relaxdag.

In de ochtend verliep dit best nog wel goed hoor.

Ik:

• Sliep lang uit
• Belde vanuit bed een uur met mijn zusje
• Dronk koffie, nadat ik me had gewassen, aangekleed en gegeten had

Ik vluchtte de tuin in

Kruimels op de grond gaven mij het gevoel dat ik moest stofzuigen, maar R. werkte in de huiskamer. Daarbij merkte ik vanwege zijn gemopper dat het werk niet vanzelf ging. Lastig. Hij heeft helaas geen aparte kantoorruimte. Maar ik wilde toch relaxen vandaag? Opeens wist ik niet meer goed hoe dat moest.

De deadline van de krant komt eraan. Ik kreeg appjes van mijn collega en opende de mail. Voor ik het wist was ik daar alweer een uurtje mee bezig.

De zon scheen. Zodoende besloot ik het huis en de aanwezigheid van R. te ontvluchten. Opeens was ik in de tuin bezig. Er was daar veel te doen. Een halve vuilnisbak vulde ik met onkruid en overbodige planten. Het deed me goed. Vanwege de ischias, die steeds weer opspeelt, niet te lang, sprak ik tegen mezelf. Jammer. Ik zou hier de hele dag wel mee bezig kunnen zijn als ik probleemloos door kon gaan. Toen vertelde mijn maag dat het tijd was voor de late lunch.

Zelfgemaakte groentesoep met tosti's

Ik besloot zelfgemaakte groentesoep warm te maken met tosti's voor R. en mij. Aangezien het werk van R. niet zo wilde vlotten nam hij het niet dankbaar aan. Integendeel. Alles wat ik hem bracht bleek een stoorzender te zijn. Ik besloot zijn slechte humeur geduldig te incasseren.. totdat mijn naam ook werd genoemd.. nadat de mail was gecrasht, waar hij de hele ochtend aan had gewerkt.

Hoe vervelend ik het ook vond het vervelend voor hem. Dit was de druppel.

Mijn geduld was op. Ik viel uit en zei hem op boze toon 'de waarheid'. Ook alle lieve dingen die ik voor hem had gedaan, die niet werden gewaardeerd, kwamen naar buiten. Daarna werd ik verdrietig en begon te huilen. Bah. Ik had me deze dag toch wat anders voorgesteld.

Toen er iemand belde voor de krant vermande ik me gauw.

Daarna besloot ik dit blog te schrijven. Wat heerlijk om alles weer kwijt te zijn.

Vanavond maak ik de beloofde tijd voor D. om een lang spel met haar te doen. Vanwege de ouderavonden en mijn werk was hier geen tijd voor. De kleding is besteld en binnen. Dat scheelt. Het cadeau komt nog. Oh ja R. heeft uiteindelijk sorry gezegd en we hebben het afgezoend ;)

Nu is het koffietijd!