Vandaag moet ik echt opladen. Mijn batterij is bijna leeg. Gisteravond heb ik nog een lang to-do lijstje volgeschreven. Ik laat het maar even los. Het kan ook verdeeld worden over de hele week. Zaterdag heb ik me ondanks mijn extreme vermoeidheid verzet en ben meegegaan met manlief en onze meiden. We vonden wat we zochten. Wil je weten wat? Lees dan verder...
Nieuwe matrassen
De meiden slapen op best oude matrassen en bedden. Allang vond ik het tijd worden voor nieuwe bedden, bedbodems en matrassen. Vanwege de burn-out, die ik had, en het verdelen van de energie, kwam het er steeds niet van.
Zaterdag verzette ik mij tegen de extreme vermoeidheid, die ik voelde. R. moedigde me aan om mee te gaan. In eerste instantie zei ik nee. Ik had best veel gedaan van de week. De dag ervoor was ik nog naar de verjaardag geweest van mijn jongste zus, die in Friesland woont. Dat was gezellig, maar koste ook veel energie.
Mijn gedachten verdelen zich tegen elkaar. Aan de ene kant was het aanlokkelijk om niet de hele middag in een donker huis te gaan zitten met de gordijnen dicht tegen de hitte. Aan de andere kant wist ik niet of ik het vol zou houden. Ik begon, vanaf het moment dat ik was opgestaan, ook weer te hyperventileren. Ik sprak mezelf moed en rust in. 'Maak je uitademing langer dan je inademing.' Het werd ook tijd dat we knopen gingen doorhakken en gingen kopen wat we nodig hadden.
Ik besloot dus te gaan. Het gaf ook wel weer positieve energie om weg te gaan van huis. We vonden al gauw wat we zochten bij twee verschillende meubelzaken. Tussendoor gingen we nog naar een verkoophuis wat niets opleverde. Daarna aten we nog een ijsje en toen was het zo laat dat ik het ook niet meer zag zitten om te koken. We besloten te gaan eten bij een gezellige cafetaria, die op de route lag. Dat was ook alweer een tijdje geleden, dat we dit deden. Het was lekker en iedereen genoot. Conclusie. Wat vaker mijn voeten verzetten en gewoon gaan.
Tafeltennis
Toen we terugkwamen zag ik onze buurtjes tafeltennissen. Omdat ik de hele dag stil had gezeten, had ik ook nog wel zin in een verzetje. Ik deed dus mee. Ook al was het 32 graden. Intussen lette ik wel op mijn ademhaling, zodat ik niet zou gaan hyperventileren. Ik ben ook blij dat ik voor dit soort dingen weer energie heb. We werden steeds nat gespoten door degenen die niet aan het tafeltennissen waren. Ik vond het wel verfrissend.
Pas daarna kwam de klap. Ik kon niet meer. Ik wilde slapen, maar de meiden waren klaarwakker en niet naar bed te krijgen. We wonen alleen op de begane grond. Hoe kan ik slapen als ik iedereen nog hoor in de woonkamer?
Uiteindelijk tegen middernacht keerde de rust weer in huis. Ik was compleet af.
De aardlekschakelaar ging uit
Zondag was ik alleen thuis met D. Rummikub. We konden 's morgens nog even buiten zitten. De rest van de dag bracht ik door met af en toe even 'dommelen' door op de bank. R. ging met M. naar de kerk. Qua energie trek ik dat niet goed meer. Vaak doet hij daarna nog boodschappen. Hij zou deze keer op tijd thuis komen vanwege onweer, hagel en stormwinden. Dat gebeurde ook. D. keek vooral filmpjes op de i-pad.
Het onweer viel best mee. Ik vind het best gezellig zolang iedereen maar thuis is. Oh ja de aardlekschakelaar ging uit, waar de vriezer op aangesloten was. Gelukkig was R. er op tijd om dit weer te herstellen. Steeds vergeet ik hoe dat moet. Ik ben dan ook niet technisch aangelegd.
Reactie plaatsen
Reacties