Een rustige dinsdag

Vandaag had ik een rustige dag. Het overviel me even. De pianomonteur kwam vandaag. Één toets doet het niet goed meer. Helaas had hij geen goed nieuws. Toch bleef ik met een blij gevoel achter. Wil je weten waarom? Lees verder...

De regen

Van regen heb ik nooit zoveel last. Ik word er eigenlijk altijd een beetje melancholisch van. Gezellig die druppels op het raam. Vandaag val ik wel een beetje in een gat. Na dagen mensen om me heen te hebben gehad, ben ik opeens in de rust.

Het overvalt me een beetje. Dit wilde ik toch? Ja. Toch is het dubbel. Het huis is voor het oog aan kant. Er zijn altijd nog klussen om te doen. Ik kan me nergens toe zetten. Al mijn plannen om in beweging te blijven, dreigen te mislukken vandaag. Oh. Ik bedenk opeens dat ik vanavond tafeltennis heb. Leuk. Ik zie ernaar uit.

De pianomonteur

Vandaag komt de pianomonteur. Waarom? Één veelgebruikte pianotoets doet het niet fijn. Een paar jaar geleden viel er een glazen lampje op de piano. Toen hadden we deze elektrische piano met houten klankkast pas gekocht. Langzamerhand is het tik geluid erger geworden.

De toetsen van deze piano voelen aan als echt ivoor. Ik was meteen verliefd op de aanslag en de klank. Eigenlijk ging ik met mijn familie mee omdat zij iets in de muziekwinkel moesten hebben. Jarenlang was ik op zoek naar iets wat onze akoestische piano zou kunnen evenaren. Het steeds maar weer moeten laten stemmen was een ramp. Ook omdat het nooit helemaal zuiver gebeurde. Inmiddels zou ik niet meer terug willen naar akoestisch. Dit is de piano naar mijn hart.

Zou er glas onder de toets zitten? Omdat ik dacht dat de reparatie erg duur zou zijn, vanwege dat de piano erg duur was, heb ik te lang gewacht. Zou het nog goed komen? Zou er veel beschadigd zijn?

In antwoord op mijn app hoe laat hij komt, laat hij me weten dat het na de middag wordt.

Telefoontjes

Ik besluit een broeder te bellen uit de kerk. Hij moet geopereerd worden. We praten een tijdje. Ik luister vooral, leef mee en wens hem veel sterkte toe. Het is moeilijk als je op deze manier zo oud moet worden. Hij moet ophangen omdat een zuster hem medicijnen komt brengen.

Daarna bel ik mijn oma van 93. Zij heeft net de hulp, die aan het dweilen is. We spreken af dat ik haar later bel.

Ik bel mijn moeder, die ik een aantal dagen niet gesproken heb. Zij heeft wat langer de tijd. Ze vertelt een grappig en bijzonder verhaal over een rode bank, die ze gingen bezorgen bij mijn oma. Mijn vader struikelde over een kastje, dat in de weg stond en viel op de bank. Haha.. ik zie het voor me.. net een slapstick. We lachen samen. Altijd leuk. Ze maken altijd van alles mee, mijn ouders.

Schilderen lukt even niet

Het is 13.00 uur. Ik bedenk dat ik best verder zou kunnen gaan met een schilderij. De meiden komen pas vanaf 16.00 uur thuis. Toch kan ik me er niet toe zetten. Aan de ene kant omdat de monteur nog moet komen. Aan de andere kant ben ik altijd bang om mijn schilderij te verknallen. Op de foto hieronder zie je hoe ver ik de laatste keer ben gekomen. Er moet nog wel wat aan gebeuren. Ik ben niet zo snel tevreden. 

Monteur had geen goed nieuws

Helaas had de monteur geen goed nieuws. Deze piano's blijken een probleem te hebben, waardoor alle toetsen uiteindelijk gaan plakken. Dit doordat de plakkers in de fabriek scheef of te klein zijn geplakt. Interessant om te zien hoe alles er van binnen uitziet. Hij heeft het hele klavier meegenomen om alle toetsen te reviseren. Het lijkt wel een nachtmerrie. Nu staat alleen de klankkast er nog. Toch bleef ik met een blij gevoel achter. Weet je waarom?

Een bijbel gegeven

Ik had een ingepakte bijbel met een reep chocolade en een kaarsje ingepakt liggen voor iemand anders. Die afspraak was niet doorgegaan. Nu kreeg ik op mijn hart om het te geven aan de monteur. Hij was erg verrast. Hij vroeg wat er in het kadootje zat. Ik zei dat er een bijbel in zat. Ik vroeg of hij het wilde aannemen. Nou, dat wilde hij wel. Vooral om het lekkers.

We kregen een kort gesprek over het geloof. Hij was teleurgesteld in de kerk en mensen. Dat hoor je zo vaak. Ik vroeg aan hem of de kerk en die mensen wel een juist beeld van God hadden gegeven. Vertegenwoordigden zij werkelijk de God van de bijbel? Dat vond hij best een goede vraag. Nee, hij dacht van niet.

Hij kreeg het gevoel dat hij in het nabij zijn van christelijke mensen 'geen goed mens' zou zijn. Hij zei dat hij probeerde het goed te doen in het leven. Ik zei dat dat ook de kernboodschap van de bijbel is: "Heb je naaste lief als jezelf".

Ik denk dat veel christenen inclusief mijzelf hierin nog erg tekort schieten. Wel had ik deze middag, ondanks het nare bericht over de piano, het gevoel, een licht te mogen zijn in het leven van deze man.